We gaan aan regels ten onder
 

Wil je zien wat me bezighoudt?

Blogitems uit 2014

Regelmatig schrijf ik in blogvorm over zaken die me raken of aan het denken zetten: ervaringen in mijn werk, ontmoetingen, inspirerende boeken, films of thema’s. Je vindt ze hier.

27 nov
2014

We gaan aan regels ten onder

Een tijdje geleden was ik zomaar wat aan het rondrijden, toen me opeens een klein bord opviel. Het was stevig vastgespijkerd op een langs de kant van de weg staande boom en gaf een niet mis te verstane instructie hoe automobilisten aldaar dienden te parkeren.

Wat een mal bordje dacht ik en in eerste instantie moest ik er buitengewoon hard om lachen. Op mijn geestesoog verschenen beelden van schuin ingeparkeerde auto's die veel te veel ruimte innamen, dit tot ergernis van anderen die hier graag hadden willen staan. Van mopperende bezoekers van de net achter de weg gelegen golfbaan, die nu - och hemeltje lief- nog verder moesten lopen. Zelfs zag ik de jaarvergadering van de golfclub voor me, waar het 'parkeerbeleid' een terugkerend agendapunt was geweest.

Daarna bekroop me langzaam een andere gedachte. Was dit gebodsbordje in zekere zin niet een afspiegeling van de overdreven neiging in ons land om alles vast te leggen in regels, geboden en afspraken? Regels, die zoveel nutteloze bureaucratie met zich meebrengen en veel creatieve energie weghalen. Regels, die vervolgens door toezichthouders en controlerende instanties streng gehandhaafd dienen te worden. Of, in het geval van falend toezicht, door versterkt toezicht op toezichthouders.

Hoe treurig, dacht ik, dat dit alles gebeurt met het oogmerk om met elkaar de ruimte die we delen leefbaar te houden, met als paradoxale effect dat alles juist minder leefbaar wordt. 

Om mijn chagrijn wat van me af te schudden besloot ik om een eindje te gaan lopen. Ik dubbelparkeerde mijn auto dwars tussen de bomen en sloeg een wandelpad in.

 

Joris Brenninkmeijer is coach en adviseur. Hij zet zich in voor levendige en bezielde veranderprocessen in organisaties.